Gezondheid en wettelijke tijd

Miljoenen ploegendienstmedewerkers in de VS lopen een verhoogd risico op depressie, kanker en stofwisselingsziekten, terwijl de individuele reacties op ploegendienst sterk variëren. We ontdekken dat een geconserveerd biologisch systeem van ochtend- en avondoscillatoren, dat geëvo…

Miljoenen ploegendienstmedewerkers in de VS lopen een verhoogd risico op depressie, kanker en stofwisselingsziekten, terwijl de individuele reacties op ploegendienst sterk variëren. We ontdekken dat een geconserveerd biologisch systeem van ochtend- en avondoscillatoren, dat geëvolueerd is voor seizoensgebonden timing, mogelijk bijdraagt ​​aan deze interindividuele verschillen. In deze studie analyseren we seizoensgebondenheid bij medische stagiairs die in ploegendienst werken en tonen we aan dat de zomer-wintervariatie correleert met een toegenomen circadiane ontregeling na ploegendienst. Wiskundige modellen suggereren dat seizoensgebonden timing de snelheid van aanpassing aan nieuwe schema's beïnvloedt en voorspellen differentiële effecten op ochtend- en avondoscillatoren. Daarnaast onderzoeken we genetische polymorfismen die verband houden met seizoensgebondenheid bij dieren en ontdekken we dat menselijke varianten van invloed kunnen zijn op hoe snel circadiane ritmes reageren op schemawijzigingen. Op basis van onze bevindingen veronderstellen we dat de grote interindividuele verschillen in aanpassing aan ploegendienst – cruciaal voor de gezondheid van ploegendienstmedewerkers – gedeeltelijk verklaard kunnen worden door biologische mechanismen voor seizoensgebonden timing.

Achtergrond: Veranderingen in het dagelijkse ritme kunnen migraineaanvallen uitlokken. De gevoeligheid voor het uitlokken van aanvallen is nauw verbonden met de regulatie van biologische ritmes die worden aangestuurd door de hypothalamus. In meer dan 70 landen wereldwijd wordt de…

Achtergrond: Veranderingen in het dagelijkse ritme kunnen migraineaanvallen uitlokken. De gevoeligheid voor het uitlokken van aanvallen is nauw verbonden met de regulatie van biologische ritmes die worden aangestuurd door de hypothalamus. In meer dan 70 landen wereldwijd wordt de tijd tweemaal per jaar gewijzigd tussen zomer- en wintertijd vanwege wettelijke voorschriften. Het doel van deze studie was om te onderzoeken of de tijdswisseling invloed heeft op migraine. Methoden: In deze retrospectieve studie werd de hoofdpijnfrequentie van patiënten met episodische of chronische migraine in een tertiair hoofdpijncentrum in de jaren 2020, 2021 en 2022 geëvalueerd. De primaire uitkomstmaat was de frequentie van migraine op zondag of maandag van het weekend van de tijdswisseling, vergeleken met zondag of maandag ervoor of zondag of maandag erna. Resultaten: Gegevens van 258 patiënten werden geanalyseerd (86,8% vrouwen; gemiddelde leeftijd: 51,5 jaar; gemiddelde hoofdpijnfrequentie: 7,7 dagen/maand; 83,3% episodische migraine). Onze resultaten toonden een significante toename van 6,4% in de frequentie van migraine op zondag en/of maandag in de week na de overgang naar wintertijd in het voorjaar, vergeleken met de week ervoor. In het najaar was er daarentegen een significante afname van 5,5% in de frequentie van migraine op zondag en/of maandag in de week na de overgang naar wintertijd, vergeleken met de week ervoor. De factor die verantwoordelijk was voor de significante veranderingen was de toename van migraine op maandag in de week na de overgang naar wintertijd in het voorjaar en de afname van migraine op zondag in de week na de overgang naar wintertijd in het najaar. Conclusie: Bij de overgang van wintertijd naar zomertijd in het voorjaar neemt de frequentie van migraine significant toe in de week erna. In het najaar is er daarentegen een omgekeerde trend met een afname van de migrainefrequentie. Deze gegevens suggereren dat de synchronisatie verstoord raakt bij de overgang naar wintertijd. Omgekeerd normaliseert de synchronisatie zich in het najaar. Gezien de hoge prevalentie van migraine kan dit verstrekkende individuele en maatschappelijke gevolgen hebben.

De mogelijke invoering van permanente zomertijd in de Verenigde Staten heeft het onderzoek naar de impact van circadiane verstoring op het welzijn nieuw leven ingeblazen. Wij voeren de eerste studie uit die het effect van chronische circadiane verstoring op de geestelijke gez…

De mogelijke invoering van permanente zomertijd in de Verenigde Staten heeft

het onderzoek naar de impact van circadiane verstoring op het welzijn nieuw leven ingeblazen. Wij voeren de eerste studie uit

die het effect van chronische circadiane verstoring op de geestelijke gezondheid in de Verenigde Staten onderzoekt.

Onze studie maakt gebruik van plausibel exogene variaties in circadiane verstoring, die blijven bestaan ​​zolang

tijdzones worden gebruikt om de lokale tijd te standaardiseren. Sterker nog, deze verstoring wordt verergerd door de

huidige tijdzonegrenzen die uniform westwaarts verschuiven ten opzichte van de optimale indeling. Met behulp van de nieuwste

causale machine learning-techniek overwinnen we de beperkingen van conventionele methoden (zoals

gewone kleinste kwadraten en regressiediscontinuïteit) die zich voordoen in onze empirische setting en verkrijgen we

robuuste bevindingen van negatieve gevolgen voor de geestelijke gezondheid, waarschijnlijk veroorzaakt door slaapgebrek. Onze resultaten

benadrukken ook het potentiële voordeel van flexibele werktijden bij het verminderen van de

gezondheidsrisico's die gepaard gaan met circadiane verstoring.

TREFWOORDEN: geestelijke gezondheid, slaap, circadiane verstoring, tijdzones, causale machine learning

Samenvatting We onderzochten de effecten van de overgang naar zomer- en wintertijd op de slaapduur in een grote dataset met accelerometergegevens. Onze steekproef bestond uit deelnemers van de UK Biobank (n = 11.780; leeftijd 43-78 jaar) met acceler…

Samenvatting



We onderzochten de effecten van de overgang naar zomer- en wintertijd op de slaapduur in een grote dataset met accelerometergegevens. Onze steekproef bestond uit deelnemers van de UK Biobank (n = 11.780; leeftijd 43-78 jaar) met accelerometergegevens voor één of meerdere dagen in de twee weken rond de overgang naar zomer- en wintertijd in oktober 2013 en november 2015. Met behulp van t-toetsen vergeleken we de slaapduur op de zondag (middernacht tot middernacht) van de overgang met de zondag ervoor en de zondag erna. We vergeleken ook de slaapduur op alle andere dagen (maandag t/m zaterdag) vóór en na de overgang. In het voorjaar was de gemiddelde slaapduur 65 minuten korter op de zondag van de overgang dan op de zondag ervoor (95% betrouwbaarheidsinterval -72 tot -58 minuten) en 61 minuten korter dan op de zondag erna (95% betrouwbaarheidsinterval -69 tot -53 minuten). In de herfst was de gemiddelde slaapduur op de zondag van de overgang naar zomer- en wintertijd 33 minuten langer dan de zondag ervoor (95% betrouwbaarheidsinterval 27-39 minuten) en 38 minuten langer dan de zondag erna (95% betrouwbaarheidsinterval 32-43 minuten). Er waren aanwijzingen voor inhaalslaap na beide overgangen, waarbij de slaapduur van maandag tot en met vrijdag iets langer was dan ervoor, hoewel dit in de herfst minder uitgesproken was. Toekomstig onderzoek zou gebruik moeten maken van grote datasets met langere perioden waarin accelerometers worden gedragen om de slaapduur voor en na de overgang bij dezelfde personen vast te leggen, en andere aspecten van slaap te onderzoeken, zoals circadiane verstoring, slaapfragmentatie of dutjes overdag.